شناسایی درآمد فروش در شرکت های ساختمانی

 

 

نحوه شناسائی درآمد فروش املاك : (قبل از الزام به اجرای استاندارد شماره 29)

بابت واحدهای پیش فروش شده تا زمان تكمیل و تحویل آن سودی در حسابها شناسائی نمی گردد و فروش قطعی و سود آن دسته از واحدهای مسكونی احداث شده كه انتقال رسمی ملك مربوطه در دفترخانه صورت نگرفته، بر مبنای صورتجلسه تحویل قطعی ملك و تصرف آن توسط خریدار در پایان سال مالی در حسابها شناسائی می گردد. ضمن آنكه در این حالت جهت هزینه های بعدی از مرحله شناسائی تا انتقال قطعی، ذخیره لازم در نظر گرفته می شود.

تا قبل از سال 1386 تمامی شركتهای تجاری كه در زمینه ساخت املاك و فروش آنها فعالیت داشتند بر طبق شرایط بیان شده در بالا عمل می كردند، ولی از سال مالی 86 با تدوین استاندارد حسابداری شماره 29 با عنوان "فعالیتهای ساخت املاك" این روند تغییر كرد كه میتوان هدف اصلی این تغییر را به شرح ذیل بیان كرد :

"هدف اصلی تدوین این استاندارد، شناخت و تخصیص درآمدها و مخارج فعالیتهای ساخت املاک در دوره‌های مالی انجام این فعالیتها است"

نحوه شناسائی درآمد فروش املاك بر اساس استاندارد 29 :

درآمد ساخت املاک باید تنها برای واحدهای ساختمانی فروخته شده، در صورت احراز معیارهای ذیل شناسایی شود :

الف. فروش واحد ساختمانی با انجام اقداماتی از قبیل امضای قرارداد محرز شده باشد.

ب. فعالیتهای ساختمانی آغاز شده باشد.

ج. ماحصل پروژه را بتوان به گونه‌ای اتکاپذیر برآورد کرد.

د. حداقل 20 درصد از بهای فروش وصول شده باشد.

ماحصل پروژه را می‌توان در صورت احراز تمام شرایط زیر به‌گونه‌ای اتکاپذیر برآورد کرد :

الف. مجموع درآمد حاصل از پروژه را بتوان به‌گونه‌ای اتکاپذیر اندازه‌گیری کرد.

ب. جریان ورودی منافع اقتصادی آتی مرتبط با پروژه به شركت محتمل باشد.

ج. مخارج لازم برای تکمیل پروژه و همچنین درصد تکمیل پروژه در تاریخ ترازنامه را بتوان به‌گونه‌ای اتکاپذیر اندازه‌گیری کرد.

د. مخارج قابل انتساب به پروژه را بتوان به روشنی تعیین و به‌گونه‌ای اتکاپذیر اندازه‌گیری کرد.

 هرگاه ماحصل پروژه را نتوان به گونه‌ای اتکاپذیر برآورد کرد :

الف. درآمد واحدهای ساختمانی فروخته شده باید تنها تا میزان مخارج تحمل شده برای ساخت آن واحدها که بازیافت آن محتمل است، شناسایی گردد.

ب. مخارج ساخت واحدهای ساختمانی فروخته شده باید در دوره وقوع به عنوان هزینه شناسایی شود.

* هرگونه زیان مورد انتظار پروژه (شامل مخارج رفع نقص) باید بلافاصله به سود و زیان دوره منظور شود.

مبلغ درآمدها و هزینه‌های ساخت املاک در صورت احراز معیارهای فوق الذكر باید باتوجه به درصد تکمیل پروژه در تاریخ ترازنامه تعیین شود.

درصد تکمیل را می‌توان به روشهای مختلفی تعیین کرد. شركت، باید روشی را بکار گیرد که کار انجام شده را به گونه‌ای اتکاپذیر اندازه‌گیری کند. این روشها می‌تواند شامل موارد زیر ‌باشد:

الف. نسبت مخارج تحمل شده برای کار انجام شده تا تاریخ ترازنامه به کل مخارج برآوردی ساخت.

ب. ارزیابی کار انجام شده توسط کارشناسان حرفه‌ای مستقل.

ج. درصد کار فیزیکی انجام شده.

* درآمدها و هزینه‌های شناسایی شده مربوط به واحدهای ساختمانی فروخته شده باید در زمان ابطال یا فسخ معامله فروش، بی‌درنگ برگشت داده شود.

* خسارات دریافتنی از پیمانکاران (به دلیل تأخیر در تکمیل) و خسارات پرداختنی به مشتریان (به دلیل تأخیر در تحویل) باید به صورت جداگانه در صورت سود و زیان ارائه شود.

* زمین نگهداری شده برای فعالیتهای ساخت املاک، چنانچه هیچ نوع فعالیت ساخت بر روی آن انجام نشده باشد و انتظار نمی‌رود فعالیتهای ساخت طی چرخه عملیاتی معمول شركت تکمیل شود، باید به عنوان دارایی غیرجاری طبقه‌بندی شود. زمین نگهداری شده برای ساخت املاک باید به بهای تمام شده پس از کسر هر گونه کاهش ارزش انباشته انعکاس یابد.

ثبتهای حسابداری مربوط به فروش واحدهای ساختمانی به شرح ذیل می باشد:

ح دریافتنی / نقد / پیش دریافت(بد)  **

                                    درآمد فروش(بس)  **

 

بهای تمام شده كالای فروش رفته(بد) **

                                        موجودی مواد و كالا(بس) **